التَّروِيَةِ فَقُلتُ : انَّ مَعنا مَولُوداً صَبيّاً فَقالَ : مُروا امَّهُ فَلتَلقَ « 1 » حَميدَةَ فَلتَسألها كَيفَ تَعمَلُ بِصِبيانِها . قالَ : فَاتَتها فَسَألَتها فقالت لَها : إذا كانَ يَومُ التَّروِيَةِ فَجَرِّدوُهُ وَ غَسِّلُوهُ كَما يُجَرَّدُ المُحرِمُ ثُمَّ احرِمُوا عَنهُ ثُمَّ قِفُوا بِهِ فِي المَوقِفِ « 2 » فَإذا كانَ يَوْمُ النَّحرِ فَارمُوا عَنهُ وَاحِلقُوا رَأسَهُ ثُمَّ زُورُوا بِهِ البَيتَ ثُمَّ مُرُوا الخادِمَ ان يَطُوفَ بِهِ البَيتَ « 3 » وَ بَينَ الصَّفا وَ المَروَةِ وَ إذا لَم يَكُنِ الهَدي ، فَليَصُم عَنهُ وَليُّهُ إذا كانَ مُتَمَتِّعاً . « 4 » ابن حجاج گويد : در سالى كه مجاور مكه بوديم ، خواستيم در روز ترويه « 5 » احرام ببنديم . از امام صادق ( ع ) پرسيدم : با ما كودكى است كه تازه متولد شده است ؛ ( چه بايد كرد ؟ ) امام ( ع ) فرمود : مادر كودك با حميده ملاقات كند و از او بپرسد كه نسبت به كودكش چه بايد بكند . ابن حجاج گويد : مادر ، نزد حميده خانم رفت و سؤالش را مطرح كرد . ايشان پاسخ داد : وقتى روز

--> ( 1 ) . در جواهر الكلام ، ج 18 ، ص 258 ، به جاى « فلتلق » ، « فلتأت » ذكر شده است . ( 2 ) . در جواهر الكلام ( همان موضع ) به جاى « الموقف » ، « المواقف » ذكر شده و ظاهراً همين نسخه صحيح است . ( 3 ) . در جواهر الكلام ( همان موضع ) « بالبيت » ذكر شده است . ( 4 ) . تهذيب الاحكام ، محمد بن حسن طوسى ، ج 5 ، ص 410 . ( 5 ) . روز هشتم ذىحجه .